Zoeken
  • Eat&Sea

#Taboetje: menstruatiepijn

Bijgewerkt: nov 5

Na het burn-out-fenomeen gaan de media over op nog een taboe: menstruatiepijn. Wat goed zeg dat de media hier aandacht aan besteden, want hoeveel vrouwen hebben hier eigenlijk last van? Weet jij het?


Ik knal er in alle ongemakkelijkheid maar gewoon meteen in: het komt vaker voor dan je denkt. Het is vervelender dan je denkt. Het is veel meer beperkend dan je denkt. Sterker nog: het kan als vrouw je leven en toekomst heel erg bepalen. Het zou zo mooi zijn als vrouwen zich kwetsbaarder zouden durven op te stellen zodat de omgeving in ieder geval als steun kan dienen en er meer begrip en ruimte voor herstel mogelijk is. Omdat dat makkelijker gezegd is dan gedaan, zal ik mij in dit blog zelf ook kwetsbaar opstellen. Naast een groter besef van menstruatiepijn is de tijd ook gekomen dat vrouwen zich realiseren dat er meerdere wegen naar minder menstruatiepijn zijn dan alleen de pil, antidepressiva, of een gesprek met de psycholoog.


Graag neem ik je in dit blog onder andere mee in mijn eigen herstel van menstruatiepijn en hoe je hier als cliënt en therapeut naar kunt kijken.

Heel eerlijk moest ik wel even een drempel over maar ik heb besloten dat het me de ongemakkelijkheid waard is om me hierover uit te spreken. Sinds een jaar ben ik namelijk volledig hersteld van deze zeer negatieve invloed in mijn leven en ik gun andere vrouwen hetzelfde.

Wellicht herken je jezelf in mijn verhaal en ik hoop dan ook dat je naast het ervaren van steun ook inziet dat je er zeker wat aan kunt doen. Life’s short dus daar ga ik met de pleister:


Sinds mijn 14e heb ik alles in het boekje geprobeerd om van menstruatieklachten af te komen. Ik kon mij niet meer concentreren. Op school ging het van 10-en naar 6-jes en dan nog met moeite. Elke zin die ik las moest ik 10x opnieuw lezen omdat niets bleef hangen. Ik stopte voortaan maar de helft van mijn tijd in de studie omdat ik doodop was gedurende 2 weken van de maand en lusteloos was. Sporten hielp een klein beetje, maar ik kreeg grote problemen met coördinatie en focus. Ik raakte vaker geblesseerd en kon niet meer op hoog niveau sporten.


Ik trok me terug gedurende 2 weken van de maand, moest om de haverklap bijtanken door te slapen en mijn emoties waren overal aan het exploderen als een soort van rollercoaster. Ik ging -voor zover mogelijk- tentamens plannen rondom de 2 weken ellende en dat betekende dat ik regelmatig ernstige stress ervoer omdat ik dan maar 1 kans had om iets te halen. Er was geen begrip voor mijn klachten op de universiteit. Niet veel mensen in mijn omgeving zagen hoe moeilijk ik het hiermee echt had. Voor mij was het dan ook eigenlijk een behoorlijk eenzame tijd vol frustraties vanwege het botsen van mijn aanwezige ambities en het niet in staat zijn om daar invulling aan te geven zoals ik dat wilde.


Het voelt alsof je gedurende 2 weken door een filter heen kijkt. Veel gaat langs je heen. Je durft niet in een auto te rijden omdat je niet scherp bent en vaak te laat reageert op wat er om je heen gebeurt. Je kunt mega onhandig zijn en dingen zomaar laten vallen of je botst regelmatig tegen dingen aan. Je vergeet zoveel dingen. Eigenlijk wil je alleen maar slapen en wachten tot het voorbij is, maar van slapen krijg je niet de energie die je mag verwachten.


Sociale contacten onderhouden kost je te veel en je ergens op focussen, stop maar, het enige wat je aankunt is staren naar suffe programma’s want anders krijg je hoofdpijn. Verder heb je krampen die je over de grond laten kruipen. Soms bloed je zoveel dat je elk uur naar het toilet moet. Je houdt soms meer dan een liter vocht vast en krijgt opvliegers. Je belevingswereld in die weken kan je een beetje doen denken aan constant brak/dronken/ADD/ADHD zijn.


De specialisten die ik in die periode zag, begrepen gewoon niet dat iemand zoveel last kon hebben van de menstruatie en konden niets anders dan de pil adviseren, antidepressiva en soms een gesprek met een psycholoog. Je voelt je compleet gek, onbegrepen en heel erg alleen. Ik kwam er niet uit en het vrouw-zijn bepaalde mijn leven op een behoorlijk negatieve manier. Gedurende 15 jaar was ik weken gewoon niet aanwezig.


Ik heb in die periode van alles geprobeerd om van mijn klachten af te komen. De pil, sporten, regelmatig slapen, psycholoog, supplementen, acupunctuur, voeding, specialisten geraadpleegd op het gebied van vrouwengezondheid, homeopathie noem maar op. Waarom werkte er niets?

Ik kwam erachter dat veel specialisten uitgaan van protocollen en niet naar de persoon als geheel kijken en de therapie daarop zo nodig aanpassen. Therapie op basis van protocollen werkt dan in zoveel procent van de gevallen, maar niet altijd. Wanneer je kennelijk de vreemde eend in de bijt bent volgens het protocol is dat een heel erg teleurstellend gevoel kan ik je vertellen.

Omdat mijn vader en moeder beiden in de gezondheidszorg werken, werd ik geprikkeld om zelf onderzoek te gaan doen naar wat voor mij zou kunnen werken.

Mijn vader, fysiotherapeut van origine, ging orthomoleculaire geneeskunde studeren en ik sprak vaak met hem over dit vakgebied.

Voor mij begon een aantal jaar geleden een periode van studeren en zelfontwikkeling. Ik las veel over voedingssupplementen en sociale psychologie en probeerde een aantal inzichten op mezelf uit.

Stond er ergens geschreven dat monnikspeper werkte bij menstruatieklachten dan ging ik dat meteen uitproberen op de manier zoals de wetenschappelijke artikelen dat beschreven. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Sterker nog door op die manier je therapie in te steken kan dit erg frustrerend voor de cliënt zijn wanneer die voedingssupplementen of medicijnen niet werken! Natuurlijk is er wetenschappelijk bewijs voor een aantal medicijnen en voedingssupplementen en hun positieve werking op het verminderen van menstruatieklachten, toch kun je niet zonder meer altijd vanuit die wetenschap vertrekken. Soms kunnen klachten namelijk zelfs verergeren en is de cliënt vervolgens nog verder van huis.


Je zult altijd moeten blijven kijken naar de gehele persoon, zoals die voor je zit. Hoe werkt de biochemie in iemands lichaam? Zijn er zogenoemde rode vlaggen? Op zoveel vlakken zijn biochemische processen ook zeer individueel door o.m. genen, omgevingsfactoren, psychische en emotionele gezondheid en persoonlijke lifestyle. Af en toe moet je even verder kijken dan de protocollen.

Ik geef je nu mijn recept voor een voor mij functionerende menstruatie maar besef je dus goed dat dit voor jou heel anders kan uitpakken.

Onderdeel van mijn gezondheidsmanagement is:

Een gebalanceerd voedingspatroon:

Ik probeer zoveel mogelijk groenten te eten (meer dan 500gr per dag) en bosvruchten maar ook af en toe een biefstukje. Elke dag 1 of 2 gekookte eieren. Max 2 kopjes koffie per dag (gedurende die 2 weken 1 kopje koffie en geen alcohol). Gedurende 2 weken gebruik ik minder zout- eigenlijk alleen op m’n eitje.


Qua supplementen gebruik ik sowieso geen supermarkt supplementen. Vaak zijn de verbindingen niet organisch, wordt gebruik gemaakt van synthetische stoffen en worden ze niet goed opgenomen door je lichaam. Daarnaast zijn de doseringen bovendien vaak niet ideaal genoeg voor het behalen van resultaten, zonde van je geld dus. Eigenlijk is vitamine C het enige wat ik nog bij de supermarkt zou kopen, maar dat doe ik niet 😉. Voor mij ligt een groot deel van de oorzaak van mijn klachten verder in een verlaagde weerstand en een kwetsbaar microbioom. Daarom neem ik in hoge dosering zink picolinaat, vitamine C esther of calciumascorbaat poeder – geschikte vorm van de vitamine om maagzuur te voorkomen, Vitamine D3 druppels, Magnesium bisglycinaat (tot nu toe best opneembare vorm van magnesium, en werkt ook positief op in slaap vallen), een week voor en gedurende de menstruatie neem ik vitamine B6 (in P5P vorm) en max 25mg per dag (ik gebruik in die weken geen multivitaminen).

Je kunt bovenstaande natuurlijk gaan proberen, maar het kan best zo zijn dat je met monnikspeper alleen al meteen klaar bent (you lucky girl!). Ik help je graag in jouw zoektocht naar gebalanceerde hormonen en een goed werkend immuunsysteem. Het leven is echt te kort om op 50% capaciteit te blijven rondlopen.

Je kunt nu jouw klachten aan mij voorleggen middels een online kennismakingsgesprek. Kom erachter hoe ik jou kan ondersteunen in jouw zoektocht naar gebalanceerde hormonen.


Mocht je geïnteresseerd zijn, bel mij dan of stuur mij een mailtje, dan plannen we een afspraak.


Annet



76 keer bekeken